اسم مصدر

(ضَ نَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.)متعهد شدن. کفالت کسی را کردن.
۲- (اِمص.) درستی یا صحت چیزی را یا کسی را یا گفته‌ای را متعهد شدن.

(ضَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) سست شدن، ناتوان گشتن.
۲- (اِمص.) سستی، ناتوانی.

(ضَ رَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) زدن (مطلق).
۲- زدن قلب.
۳- (اِمص.) جهش، تپش قلب.

(~. شَ) [ ع – فا. ] (اِمص.) توانایی، نیرو.

(ض خَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) کلان و فربه گردیدن.
۲- تناور شدن.
۳- (اِمص.) فربهی، ستبری.

(ض دُ یَُ) [ ع. ضدیه ] (اِمص.)
۱- ضد هم بودن، مخالف هم بودن.
۲- دشمنی، ناسازگاری.

(ضَ رّ) [ ع. ] (اِمص.)
۱- دشواری، تنگ دستی.
۲- گزند، آسیب.
۳- رنجوری.
۴- قحط.

(ضَ عَ) [ ع. ضراعه ] (اِمص.)
۱- خواری.
۲- زاری.

(ضَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) زدن، کوبیدن.
۲- (اِمص.) یکی از چهار عمل اصلی حساب.
۳- سکه زدن.
۴- طنبک یا دنبک.
۵- مَثَل آوردن، داستان زدن.

(ض یا ضَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) خندیدن.
۲- (اِمص.) خنده.