اسم مصدر

سفارت

(س رَ) [ ع. سفاره ]
۱- (اِمص.) میانجی گری، وساطت.
۲- شغل و وظیفه سفیر.

    سفارش

    (س رِ) (اِمص.)
    ۱- دستور دادن.
    ۲- دستور برای انجام کار یا نگهداری از چیزی.

      سفال

      (سَ) [ ع. ]
      ۱- (مص ل.) پست شدن، بی قدر گشتن.
      ۲- (اِمص.) پستی، دنائت.

        سطوت

        (سَ وَ) [ ع. سطوه ]
        ۱- (مص ل.)حمله کردن.
        ۲- غلبه یافتن.
        ۳- (اِمص.) حمله.
        ۴- قهر، غلبه.
        ۵- وقار، ابهت.

          سعت

          (س عَ) [ ع. سعه ] (اِمص.)
          ۱- فراخی، گشادگی.
          ۲- توانگری، توانایی.

            پیمایش به بالا