اسم مصدر

(زَ یا زِ یْ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) آراستن.
۲- (اِمص.) نیکویی.

(نَ) [ ع. زینه ] (اِمص.) آرایش، آن چه با آن آرایش کنند.

(زَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) میل کردن.
۲- میل کردن به سوی پستی و شک.
۳- میل کردن از حق.
۴- (اِمص.) انحراف از راه راست.
۵- شک، ریب.

(دَ) [ ع. زیاده ]
۱- (مص ل.) افزون شدن.
۲- (اِمص.) افزونی.

(زِ هَ یا هِ) (اِمص.) به دست آوردن نتیجه از درآمیختن نر و ماده ؛ نتاج، تخم گیری.

(زَ) [ ع. ] (اِمص.) زناشویی.

(زَ دَ) [ ع. زهاده ]
۱- (مص ل.) زهد ورزیدن، رغبت نکردن به دنیا.
۲- (اِمص.) بی میلی به جهان، پرهیزگاری، پارسایی.

(زُ) [ ع. ] (اِمص.) پرهیزکاری.

(زَ یِ) (اِمص.) زوزه کشیدن سگ.

(زَ نú) (اِمص.) گریه، ناله.