اسم مصدر

(رَ) (اِمص.)
۱- روش.
۲- طرز حرکت، سلوک.

(رَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) عطا کردن، بخشش کردن،
۲- یاری کردن، کمک کردن.
۳- (اِمص.) بخشش،
۴- یاری.

(رَ ش ِ) [ ع. رعشه ]
۱- (مص ل.) لرزیدن.
۲- (اِمص.) ارزش.

(رُ نَ) [ ع. رعونه ] (اِمص.)
۱- خود – پسندی.
۲- خودآرایی.
۳- کم ع قلی.

(رَ دَ) [ ع. ] (اِمص.)
۱- فراوانی.۲ – خوشی و آسایش.

(رِ بَ) [ ع. رغبه ]
۱- (مص ل.) خواستن.
۲- (اِمص.) میل. ج. رغبات.

(رَ غَ) [ ع. ] (اِمص.)
۱- فراوانی.
۲- خوشی.

(رَ) [ ع. ] (ص فا.) (اِمص.) پیوستگی، سازگاری.

(رِ دَ یا دِ) [ ع. رعده ] (اِمص.) لرزه، جنبش، تشنج.

(رُ بَ) [ ع. رطوبه ]
۱- (مص ل.) تر شدن.
۲- (اِمص.) نمناکی، تری.