اسم مصدر

ذکر

(ذِ) [ ع. ]
۱- (مص م.)یاد کردن، بیان کردن.
۲- (اِمص.) یادآوری.
۳- نام، آوازه.
۴- شرح حال، ترجمه احوال.
۵- پند، موعظه. ؛~ جمیل یاد نیکو. ؛ ~ خیر یاد نیکو. ؛ ~ جلی ذکری که صوفیان به آواز بلند ادا کنند. ؛~ خفی ذکری که صوفیان در دل گویند. ؛~ مصیبت بیان کردن مصائب ائمه به ویژه امام حسین (ع). ؛ ~خیر کسی را گفتن از وی به نیکی یاد کردن.

    ذکر

    (ذُ) [ ع. ]
    ۱- (اِ.)یادگار.۲ – حفظ.
    ۳- (اِمص.) تذکر، یادآوری.

      ذل

      (ذُ لّ) [ ع. ] (اِمص.)
      ۱- خواری، ذلت،
      ۲- رامی، فروتنی.

        ذبذبه

        (~.) [ ع. ذبذبه ]
        ۱- (مص ل.) جنبیدن چیزی که در هوا آویخته باشد.
        ۲- (مص م.) جنبانیدن، حرکت دادن.
        ۳- (اِمص.) جنبش.

          ذبذبه

          (ذَ ذَ بَ یا بِ) [ ع. ذبذبه ]
          ۱- (مص ل.) دو دلی کردن، تردد داشتن.
          ۲- (مص م.) دو دل کردن کسی را در کاری.
          ۳- (اِمص.) دودلی، تردد.

            ذب

            (ذَ بّ) [ ع. ]
            ۱- (مص م.) راندن، دفع کردن.
            ۲- (اِمص.) منع، دفع.

              دیمومت

              (دِ یا دَ مَ) [ ع. دیمومه ]
              ۱- (مص ل.) همیشه بودن، خلود.
              ۲- (اِمص.) همیشگی، دوام.

                Scroll to Top