اسم مصدر

خله

(خُ لَّ) [ ع. خله ] (اِمص.)
۱- دوستی، صداقت.
۲- خصلت.

    خلش

    (خَ لِ) (اِمص.) فرو بردن چیزی باریک و نوک تیز در جایی.

      خلط

      (خَ) [ ع. ]
      ۱- (مص م.) آمیختن، درهم آمیختن.
      ۲- (اِمص.) آمیزش، اختلاط.

        خلل

        (خَ لَ) [ ع. ] (اِمص.)
        ۱- تباهی، فساد.
        ۲- پراکندگی، تفرق.

          خلاعت

          (خَ عَ) [ ع. خلاعه ]
          ۱- (مص ل.) افسار گسیختن، افسار برگرفتن.
          ۲- (اِمص.) خودکامی، خویشتن کامی.
          ۳- نابسامانی، پریشانی.

            پیمایش به بالا