(خُ یَّ) [ ع. خصوصیه ] (اِمص.) ۱- ویژگی، اختصاص. ۲- آشنایی، دوستی.
(خُ) [ ع. ] (اِمص.)۱ – فروتنی. ۲- اطاعت.
(خُ نَ)(اِمص.) ۱- درشتی، ناهمواری. ۲- تندخویی، بی رحمی.
(خِ سَّ) [ ع. خسه ] (اِمص.) ۱- پستی، فرومایگی. ۲- تنگ چشمی.
(خُ) [ ع. ] (اِمص.) زیانکاری، زیانمندی.
(خَ رَ) [ ع. خساره ] (اِمص.) زیانکاری، زیانمندی.
(خَ سَ) [ ع. خساسه ] (اِمص.) پستی، فرومایگی.
(خَ رَ) [ ع. ] (اِمص.) گنگی.
(خَ) [ ع. ] (اِمص.) ۱- بی بهره گی از کمک و یاری. ۲- درماندگی، ضعف.
(خَ)۱ – (ص.) ویران.۲ – (اِمص.)ویرانی. ۳- سیاه مست.
