صفت مرکب

پاک دامن

(مَ) (ص مر.) برخوردار از پاکدامنی، نداشتن وضع یا کیفیت رفتارهای زشت و ننگین.

    پاکار

    (ص مر.)
    ۱- تحصیلدار.
    ۲- کسی که مراقبت از کشتزارها را به عهده دارد.
    ۳- خدمتکار، نوکر.

      پیمایش به بالا