صفت مرکب

(مَ)(ص مر.)۱ – جوانمرد.
۲- اصیل، نجیب.
۳- ایرانی.

(ص مر.)
۱- با خوی آزادان.
۲- نوایی است در موسیقی قدیم.

(بَ)(ص مر.)آن که استخوان شکسته و از جای برآمده را به هم پیوند زند، شکسته – بند.

(~. مَ)(ص مر.)۱ – مشتاق.
۲- آزمند.
۳- کامجوی.
۴- دارنده حسرت.

(~.) (ص مر.) نک آذریون.

(دَ) (ص مر.) = آدمیزاده: انسان، بشر. ؛ ~ شیر خام خورده کنایه از: انسان موجودی جایزالخطاست.

(~. رَ) [ ع – فا. ] (ص مر.)نیکو – رفتار، نیکوخصال.

(خُ)(ص مر.)رییس کارکنان اصطبل.

(~. چَ) (ص مر.) کسی که در رفاه و نعمت باشد، بسیاری مال.

(~. خُ) (ص مر.) کم روزی، بی بضاعت.