(~. دِ) (ص مر.) بشاش، جوانمرد.
(~.) (ص مر.) کسی که در انجام کارها جسور است.
(~.) (ص مر.) ۱- فراری. ۲- بی دوام.
(گَ) (ص مر.) تندخو.
(~. سُ خَ)(ص مر.) خوش صحبت، خوش گفتار.
(~. عِ) [ فا – ع. ] (ص مر.) ۱- تند، سریع، ۲- پرشور، پرشوق.
(~. چَ) (ص مر.) کنایه از: بخیل و ممسک.
(~. بَ) (ص مر.) ۱- کنایه از: گرفتار و اسیر، زبون، خفیف. ۲- بسیار ترسان.
(گُ) (ص مر.) منافق، دورو.
(گَ) (ص مر.) کسی که بیماری گَر دارد.
