صفت مرکب

(~. دِ) [ ع – فا. ] (ص مر.)
۱- دارای قریحه هنری و حساس.
۲- اهل حال، عارف (تصوف).

(~. دَ یا دُ لَ) [ ازع. ] (ص مر.)
۱- نیکبخت.
۲- توانگر.

(~.) [ ع – فا. ] (ص مر.) عهده – دار خزانه و امور مالی دولت.

(~. عَ) [ ع. ] (ص مر.) آن که یکی از خویشاوندان نزدیکش فوت کرده، عزادار.

(~. قِ) [ ازع. ] (ص مر.) = صاحب القران: نیک طالع، خوش اقبال، کسی که در هنگام نطفه بستن یا به دنیا آمدنش، سیاراتی در قِران بوده باشند.

(~. نَ ظَ) [ ع. ] (ص مر.)
۱- آن که در امر یا اموری دارای نظر صایب است.
۲- دیندار، متدین.
۳- عارف.

(~. قَ دَ) [ ازع. ] (ص مر.)
۱- سالک.
۲- خوشقدم.

(~ُ. سِّ) [ ع. ] (ص مر.) پرده دار.

(~. تَ صَ رُّ) [ ع. ] (ص مر.)
۱- مالک.
۲- مرشدی که بتواند در احوال تصرف کند.

مرده (~. مُ دِ) (ص مر.)
۱- بدون صاحب، آن که یا آن چه صاحبش مرده باشد.
۲- بدون صاحب نوعی نفرین به معنی کاش دارنده اش می‌مرد.