صفت مرکب

مرده (~. مُ دِ) (ص مر.)
۱- بدون صاحب، آن که یا آن چه صاحبش مرده باشد.
۲- بدون صاحب نوعی نفرین به معنی کاش دارنده اش می‌مرد.

شریعت (~. شَ عَ) [ ع. ] (ص مر.)
۱- آن که شریعتی آورده، پیغمبر.
۲- پیغمبر اسلام.

(وَ نُ) (ص مر.) ناله و زاری و ندبه با صدای بسیار بلند.

(مَ) (ص مر.) مرد شجاع و بی باک.

(مَ) (ص مر.) برّه گوسفند یا بز که شیر بسیار خورده و فربه گشته باشد.

(دَ هَ) (ص مر.) خوش سخن.

(زَ) (ص مر.) زن دلیر و بی باک.

(ص مر.)
۱- سرگشته.
۲- آشفته.

(دِ) (ص مر.) زنِ بیوه.

(اَ تَ) (ص مر.) بدبخت.