صفت مرکب

(~. بَ)
۱- (اِمر.) دیوار دور شهر.
۲- زندان.
۳- (ص مر.) زندانی.
۴- کسی که در محاصره افتاده باشد.

(شَ) [ فا – تر. ] (ص مر.) همشهری.

(ش گَ) (ص مر.) کسی که در آب شنا کند.

(ش وَ) (ص مر.)
۱- چیزی که روی آب حرکت کند.
۲- چالاک.
۳- بی باک.

(ش کَ. دَ. ش کَ) (ص مر.) پیچ در پیچ.

(~. مِ) [ فا – ع. ] (ص مر.)نا – خوش.

(~. خُ) (ص مر.) کنایه از: بی – استعداد.

(شَ یا ش کَ لَ) (ص مر.)
۱- کسی که یکی از دو لبش چاک داشته باشد.
۲- کنایه از: شیرین گفتار، معشوق.
۳- گونه‌ای نان شیرینی.

(~. وَ) [ ع – فا. ] (ص مر.) چیزی که آتش در آن گرفته باشد، مشتعل.

(شَ غَ بَ غَ) (ص مر.) پراکنده و پریشان.