صفت مرکب

(مَ) (ص مر.) بسیار مست.

(سَ یا س) (ص مر.) بخیل.

(چَ دِ) (ص مر.) آن که رنگ چهره اش تیره باشد.

(دَ) (ص مر.)
۱- بخیل، خسیس.
۲- پست، فرومایه.
۳- شوم، نامبارک.

(دِ) (ص مر.) بدگمان.

(ص مر.) کنایه از: بی آبرو.

(بَ) (ص مر.)
۱- حقه باز.۲ – تردست.

(پِ) (ص مر.)
۱- کنایه از: زنی که توجهی به تربیت کودک خود ندارد.
۲- زنی که هر کودک شیر او را بخورد بمیرد.

(سَ گُ) [ تر. ] (ص مر.)
۱- محبوب، عزیز دردانه.
۲- محبوب ترین زن حرمسرا.

(ص مر.)
۱- مصیبت زده
۲- اندوهگین.