صفت نسبی سفری (سَ فَ) [ ع – فا. ] (ص نسب.) ۱- لوازم سفر. ۲- مسافر. ۳- شاعرانی که در لشکر – کشیها پادشاه را همراهی میکردند.
صفت نسبی سفسطی (سَ فْ سَ) [ ع. ] (ص نسب.) سو – فسطایی، منسوب به سفسطه، آن که سفسطه کند (پیرو مکتب سوفسطایی).