صفت نسبی

(~.)(ص نسب.)
۱- اهل آذربایجان.
۲- نام زبان قدیم سکنه آذربایجان.

(~.) (ص نسب.) منسوب به آذربایجان، از مردم آذربایجان.

(تَ) (ص نسب.) آتشی، از آتش.

(بَ) (ص نسب.)
۱- مایع، روان.
۲- کنایه از: بی دوام و نامطمئن.
۳- پرآب.

(حُ) (ص نسب.) کسی که آب حوض‌ها را کشیده و آن‌ها را تمیز می‌کرد.

(~.) (ص نسب.)
۱- اینجایی.
۲- این جهانی، دنیوی.

(اَ) [ ع. فا. ] (ص نسب.) آبدار، شرابدار، آشپز، سفره چی، خدمتکار.

(اَ وَّ) [ ع – فا. ] (ص نسب.) نخستین، پیشین. مق آخرین.

(اِ لَ) [ ع – فا. ] (ص نسب.) اگر دو قوس از دایره – که هر یک از نصف دایره کمترند – بر شکلی محیط شوند و کوژی (یا انحداب) آن‌ها به یک سمت نباشد آن را «اهلیلجی» گویند.

( اَ ) [ ع – فا. ] (ص نسب.) رام و مطیع.