صفت نسبی

(اَ لْ لا) [ ع – فا. ] (ص نسب.)
۱- منسوب به الله، خدایی.
۲- مرد کامل، از نقص رسته.

(~.) [ ع – فا. ] (ص نسب.) اجباری.

(~.) [ ع – فا. ] (ص نسب.) منسوب به اکتساب، آن چه از راه سعی و کوشش به دست آید. مق فطری، بدیهی.

(~.) (ص نسب.) تریاکی، بنگی.

(اُ فُ) (ص نسب.) موازی، منسوب به افق. خط راست موازی سطح زمین.

( اَ ) [ ع – فا. ] (ص نسب.)
۱- ستارگان.
۲- فرشتگان.

(اِ رَ) [ معر. ] (ص نسب.) نک افرنگ.

(~.) [ ع. ] (ص نسب.)
۱- غیر عرب.
۲- کسی که نتواند به شیوایی سخن گوید.
۳- ایرانی، فارسی.

(~.) [ ع – فا. ] (ص نسب.)
۱- منسوب به اضطرار.
۲- ضروری، الزامی.

(~.) [ ع. ] (ص نسب.)
۱- منسوب به اشعر (یکی از قبایل عرب).
۲- منسوب به فرقه اشعریه.