(حَ وَ) [ ع. حلاوه ] (مص ل.) شیرین بودن.
(حَ وَ) [ ع. حفاوه ] (مص ل.) مهربانی کردن، احوالپرسی.
(حَ طّ) [ ع. ] ۱- (مص م.) فرو آوردن. ۲- (مص ل.) فرو آمدن.
(حُ) [ ع. ] (مص ل.) به دست آمدن.
(حَ فَ) [ ع. حصافه ] (مص ل.) عقل و رأی نیکو و استوار داشتن.
(حَ نَ) [ ع. حصانه ] (مص ل.) استوار بودن، محکم بودن.
(حَ دَ) [ ع. حساده ] (مص ل.) رشک بردن، حسد بردن.
(حَ سَ) [ ع. ] (مص ل.) رشک بردن.
(~. بُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) رشک بردن.
(~. بَ. گِ رِ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) قیاس کردن.
