مصدر لازم

تشبث

(تَ شَ بُّ) [ ع. ] (مص ل.) چنگ زدن به چیزی، چیزی را دست آویز قرار دادن.

    تشبیب

    (تَ) [ ع. ] (مص ل.)
    ۱- یاد جوانی کردن.
    ۲- آوردن ابیاتی در ذکر عشق و جوانی یا وصف طبیعت در ابتدای قصیده.

      پیمایش به بالا