مصدر لازم

تحریمه

(تَ مِ) [ ع. ] (مص ل.) تکبیری که بعد از نیت نماز گویند که با گفتن آن هر کلامی را که غیر از نماز باشد، بر خود حرام کرده باشند.

    تحصل

    (تَ حَ صُّ) [ ع. ] (مص ل.)
    ۱- حاصل بودن، به حصول پیوستن.
    ۲- گرد آمدن.
    ۳- ثابت گردیدن.

      تحذق

      (تَ حَ ذُّ) [ ع. ] (مص ل.) خود را حاذق و زیرک وانمودن بدون آنکه باشند.

        تحرج

        (تَ حَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.)
        ۱- گناهکار شدن.
        ۲- پرهیز کردن از گناه.
        ۳- توبه کردن.
        ۴- برآمدن از تنگی.

          تحرز

          (تَ حَ رُّ) [ ع. ]
          ۱- (مص ل.) خود را نگه داشتن.
          ۲- خودداری کردن.

            Scroll to Top