مصدر لازم

(تَ حَ رُّ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) خود را نگه داشتن.
۲- خودداری کردن.

(تَ حَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.) منتظر فرصت بودن.

(تَ حَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.) برانگیخته شدن.

(تَ حَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.) سوخته شدن، سوختن.

(تَ حَّ رُ) [ ع. ] (مص ل.) حرمت داشتن.

(تَ حَ رِّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- جستن.
۲- حقیقت را جستجو کردن.
۳- درنگ کردن.
۴- تأمل کردن.
۵- پیدا کردن قبله.

(تَ حَ جُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- بیرون برآمدن هرچیز.
۲- حجامت کردن.
۳- برآمدن پستان.

(تَ حَ دُّ) [ ع. ] (مص ل.) سخن گفتن، حدیث کردن.

(تَ حَ تُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- لازم گشتن.
۲- چیزی را بر خود واجب کردن.
۳- شادمانی کردن.

(تَ حَ جُّ) [ ع. ] (مص ل.) در پرده شدن، محجوب گشتن.