مصدر لازم

تحصل

(تَ حَ صُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- حاصل بودن، به حصول پیوستن.
۲- گرد آمدن.
۳- ثابت گردیدن.

    تحریمه

    (تَ مِ) [ ع. ] (مص ل.) تکبیری که بعد از نیت نماز گویند که با گفتن آن هر کلامی را که غیر از نماز باشد، بر خود حرام کرده باشند.

      تحدیق

      (تَ) [ ع. ] (مص ل.)
      ۱- تیز نگریستن، تند نگاه کردن، چشم هشتن.
      ۲- گرد کسی بر آمدن.

        تحذق

        (تَ حَ ذُّ) [ ع. ] (مص ل.) خود را حاذق و زیرک وانمودن بدون آنکه باشند.

          تحرج

          (تَ حَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.)
          ۱- گناهکار شدن.
          ۲- پرهیز کردن از گناه.
          ۳- توبه کردن.
          ۴- برآمدن از تنگی.

            پیمایش به بالا