مصدر لازم

(پَ دَ) (مص ل.)
۱- دوری جُستن.
۲- حفظ کردن.
۳- پارسایی کردن.
۴- ترسیدن، بیم داشتن.

(پَ رِ. زَ دَ) (مص ل.) حلقه زدن لشکر از سوار و پیاده گرد شکار.

(~. کِ دَ)(مص ل.)صف کشیدن، ایستادن گروه سوار و پیاده در یک امتداد.

(پَ دَ) (مص ل.) نک برهودن.

(پَ مَ دَ) (مص ل.) = برمخیدن: عاق شدن.

(پَ. گِ. کَ دَ) (مص ل.) کنایه از: فرود آمدن.

(پَ. گُ تَ دَ) (مص ل.)
۱- بال گشودن، پرگشادن.
۲- فروتنی کردن.

(~. زَ دَ)(مص ل.)
۱- گردش بیهوده اشخاص بی کار.
۲- رفتن مریدی به دستور پیر در بازارها و کوی‌ها به گدایی.

(پَ دِ. گَ تَ)(مص ل.)در حجاب شدن، پنهان شدن.

(پَ ژَ) (مص ل.) گریستن، گریه کردن.