مصدر لازم

انحصار

(اِ حِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- محدود بودن.
۲- مخصوص بودن کاری، به کسی یا شرکتی.

    انتکاث

    (اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
    ۱- برگشتن از حاجت خود به سوی دیگر.
    ۲- شکافتن.
    ۳- شکستن عهد، پاره شدن ریسمان.

      پیمایش به بالا