مصدر لازم

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- به نرمی سخن گفتن.
۲- موی سر را به طرف پایین انداختن.

(~. دَ) (مص ل.) کنایه از: دلیری کردن، جانبازی کردن.

(اِ تِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) بتدریج بالا بردن.۲ – بتدریج نزدیک گردانیدن.
۳- (مص ل.) ظاهر شدن کرامات از غیر مؤمن.
۴- بیچاره گردانیدن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) به کسی پناه بردن، در پناه کسی رفتن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) به حمام رفتن.

(اِ تِ حْ) [ ع. ] (مص ل.) غلبه کردن، چیره شدن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) شرم داشتن، شرم کردن.

(اِ تِ رِ) [ ع. استخاره ]
۱- (مص م.) طلب خیر کردن.
۲- (مص ل.) برای انجام کاری با قرآن فال گرفتن.
۳- فال نیک زدن، ج. استخارات.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) پنهان شدن، نهان گشتن.

(~. تِ دَ) (مص ل.) رشد کردن، بزرگ شدن.