مصدر لازم

(اِ تِ حْ) [ ع. ] (مص ل.) غلبه کردن، چیره شدن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) شرم داشتن، شرم کردن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)خود را به نادانی زدن.

(اِ تِ ض ِ) [ ع. استحاضه ] (مص ل.) خون آمدن از رحم پس از ایام حیض.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) پیشی جستن، پیشی گرفتن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- خود رأی بودن، خودسری.
۲- فرمانروایی مطلق یک حزب.
۳- ظلم و تعدی.

(اِ دَ) (مص ل.) نک ایستادن.

(اِ پَ دَ) (مص ل.) پی سپر کردن، طی طریق کردن.

(اِ ئِ) [ ع. اسائه ] (مص ل.)
۱- بدی کردن.
۲- بدی کردن به کسی. ؛~ ء ادب بی ادبی کردن، هتک حرمت کردن.

(اَ. دَ دَ) (مص ل.) کنایه از: اجحاف و تعدی.