مصدر لازم

( اِ ) [ ع. ]
۱- ۱ – (مص م.) کسی را متهم ساختن.
۲- (مص ل.) دچار شک و تردید گردیدن، گمان داشتن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)بی اندیشه و به بدیهه سخن و شعر گفتن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- کوچ کردن.
۲- رحلت کردن، مردن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) از دین برگشتن، کافر شدن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)۱ – رسم و فرمان به جای آوردن.
۲- نقش گرفتن، صورت پذیر شدن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) چشم داشتن، چشم به راه بودن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) ترسیدن، هراسیدن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- لرزیدن.
۲- مضطرب گردیدن.

(اِ قَ) [ ع. اراقه ]
۱- (مص م.) ریختن آب یا مایعات.
۲- (مص ل.)شاشیدن.

( اِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) اقرار کردن، گردن نهادن.
۲- (مص ل.) فروتنی کردن، فرمانبرداری.