مصدر لازم

(~. اَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) کنایه از: تسلیم شدن، شکست خوردن.

(عَ لَ. شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) مشهور شدن، سرشناس شدن.

(~. نُ. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) دوباره نیرو گرفتن.

(عَ لَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) آشکار کردن، پیدا کردن.
۲- (مص ل.) آشکار گردیدن.

(~. وَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- عذر خواستن.
۲- کاهلی کردن.

خاییدن (~. دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- سقز جویدن.
۲- کنایه از: بیهوده گفتن.

(~. فُ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) تکبر نمودن، به خود بالیدن.

(عَ طْ یا طَ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- بی پیرایه گردیدن (زن).
۲- بی مال گردیدن.
۳- بی ادب گردیدن.
۴- بیکار ماندن.

(عَ طْ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) مایل شدن به چیزی.
۲- کلمه‌ای را به وسیله حرف ربط به کلمه قبلی ربط دادن.
۳- شیرازه کتاب.

(عِ رَ) [ ع. عشره ] (مص ل.)
۱- معاشرت کردن.
۲- خوشگذرانی، کامرانی.