مصدر لازم

(ظُ) [ ع. ] (مص ل.) آشکار شدن، نمایان شدن.

(ظَ) [ ع. ] (مص ل.) تشنه شدن، سخت تشنه گردیدن.

(ظَ) [ ع. ] (مص ل.) رفتن، کوچ کردن.

(طَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) پریدن.
۲- ج. طایر؛ پرندگان.

(~. شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) خشمگین شدن.

(~. گِ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) غضبناک شدن.

(~. بَ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) خیمه زدن.

(طُ. بُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) آن است که مبارزان هنرمند بر سر نیزه یا مناره حلقه‌ای نصب می‌کردند و از دور تیر می‌انداختند پس هر که تیرش از حلقه می‌گذشت آن حلقه مال وی می‌شد، حلقه – ربایی.

(~.) [ ع. ] (مص ل.)
۱- منت نهادن بر کسی.
۲- فزونی جستن بر کسی.
۳- احسان کردن.

(دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) به تأخیر انداختن، به درازا کشاندن.