مصدر متعدی

(تَ) [ ع. ] (مص م.) کسی را از عیب و آلودگی دور کردن.

(تُ دَ) (مص م.)
۱- تندی کردن، درشتی کردن، خشم گرفتن.
۲- سر زدن غنچه و شکوفه و برگ درخت، تژ زدن، جوانه زدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) ترسانیدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) کاستن، کم گردانیدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) روا کردن، رو – گردانیدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- ناپاک کردن.
۲- پلید خواندن، ناپاک شمردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) رصد کردن ستارگان.

(تَ نَحُّ) [ ع. ] (مص م.)
۱- نسبت دادن.
۲- شعر یا، نوشته‌ای را به خود یا کسی نسبت دادن.
۳- مذهبی را اختیار کردن.

(تَ یِ یا یَ) [ ع. تنحیه ] (مص م.) دور کردن، دور ساختن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- آگاه کردن.
۲- مجازات کردن.