(تَ) [ ع. ] (مص م.) خدشه دار ساختن.
(تَ) [ ع. ] (مص م.) ویران کردن، خراب کردن.
(تَ) [ ع. ] (مص م.) ۱- یاد دادن، آموختن. ۲- بیرون آوردن. ۳- بیرون کردن، نفی بلد.
(تَ) [ ع. ] (مص م.) پاره کردن، درانیدن.
(~. کَ دَ) (مص م.) بستن، تعطیل کردن.
(تَ) [ ع. ] (مص م.) شرمنده کردن.
(تَ) [ ع. ] (مص م.) ۱- سست کردن. ۲- بی حس کردن.
(تَ) [ ع. ] (مص م.) سوگند دادن.
(تَ) [ ع. ] (مص م.) ۱- حل کردن، تجزیه کردن. ۲- روا شمردن، حلال کردن.
(تَ یِ) [ ع. تحلیه ] (مص م.) زیور بر نهادن، زینت دادن.
