مصدر متعدی

(تَ یِ) [ ع. تحلیه ] (مص م.) زیور بر نهادن، زینت دادن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) ستودن، ستایش کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) سرخ کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) نسبت حماقت به کسی دادن، احمق شمردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)۱ – بار کردن.
۲- کاری را به زور به عهده کسی گذاشتن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- جابه جا کردن.
۲- تغییر دادن.
۳- سپردن کاری یا چیزی به کسی.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- استوار کردن، محکم گردانیدن.
۲- گرداگرد شهر یا قلعه را حصار کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) آماده کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) برانگیختن، ترغیب کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) یاد دادن کتاب و جز آن به کسی.