مصدر متعدی

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- جلد کردن (کتاب و م انند آن).
۲- پوست کندن یا پوست پوشانیدن بر چیزی.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) بزرگ داشتن، احترام گذاشتن.

(تَ یَ یا یِ) [ ع. تجلیه ] (مص م.)
۱- روشن کردن، پیدا کردن، زدودن.
۲- تهذیب ظاهر است به سبب استعمال نوامیس و احکام الهی و امتثال اوامر و نواهی خداوند.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) زینت دادن، آراستن.

(تَ جَ نّ) (مص م.) گناه بستن، جنایت نهادن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) دور کردن، پرهیز دادن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بال قرار دادن.
۲- بر دو کف دست تکیه کردن و گشاده داشتن بازو (هنگام سجده).

(تَ) [ ع. ] (مص م.) لشکر آراستن، لشکر گرد کردن.

(تَ رِ بَ) [ ع. تجربه ] (مص م.) نک تجربه.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) آزمودن، آزمایش کردن.