مصدر متعدی

آوردن

(وَ یا وُ دَ) [ په. ] (مص م.)
۱- چیزی یا کسی را از جایی به جای دیگر رساندن.
۲- کردن.
۳- روایت کردن، حکایت گفتن.
۴- زاییدن، به دنیا آوردن.
۵- ارزیدن.

    آهیختن

    (تَ) [ په. ] (مص م.)
    ۱- آهختن، آختن، برکشیدن ؛ بیرون کشیدن چیزی مانند شمشیر، تیغ.
    ۲- بلند کردن، برافراشتن.
    ۳- صف کشیدن.
    ۴- راست کردن، قائم کردن، محکم کردن، استوار کردن.

      آمودن

      (دَ) (مص م.)
      ۱- ساختن، آراستن.
      ۲- جادادن گوهر در انگشتر.
      ۳- به نخ کشیدن گوهرها و مهره‌ها.
      ۴- زینت دادن.
      ۵- آماده.

        پیمایش به بالا