مصدر متعدی

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) زشت شمردن، قبیح داشتن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) طلب غله کردن، غله گرفتن.

(اِ تِ دَ) [ ع. استفاده ] (مص م.) نک استفاده.

(اِ تِ دِ) [ ع. استفاده ] (مص م.) سود بردن، فایده خواستن.

(اِ تِ ضَ) [ ع. استفاضه ] (مص م.) نک استفاضه.

(اِ تِ ض ِ) [ ع. استفاضه ] (مص م.)
۱- طلب فیض کردن.
۲- عطا خواستن.
۳- فاش و م نتشر شدن خبر.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) فتوی خواستن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- نصرت خواستن.
۲- گشایش طلبیدن.
۳- یاری خواستن.

(اِ تِ)
۱- (مص ل.) تنها شدن به چیزی، تنها رفتن پی کاری.
۲- تنها کردن کاری را.
۳- تنهائی خواستن، خواستار تنهائی بودن.
۴- (مص م.) کسی را از میان گروه به تنهایی برگزیدن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)۱ – فراغت طلبیدن.
۲- قی کردن.