مصدر

(کَ. رَ تَ) (مص م.) دزدیدن، با تردستی ربودن.

(کُ شُ یا کَ شَ تَ) (مص م.)
۱- گشودن، شکافتن.
۲- پژمرده کردن.

(کُ. گِ رِ تَ) (مص ل.) گلاویز شدن دو تن با هم تا یکی دیگری را زمین زند.

(کِ تَ) (مص م.) کاشتن، زراعت کردن.

(~. کَ دَ) (مص م.) پیکار کردن، نبرد کردن.

(کَ دَ) (مص م.) کشیدن.

(کُ تَ) [ په. ] (مص م.)
۱- بی جان کردن.
۲- خاموش کردن آتش و چراغ.
۳- از بین بردن یا سرکوب کردن.

(کُ) [ ع. ] (مص ل.) خورشید گرفتگی، هنگامی که کره ماه بین زمین و خورشید طوری قرار بگیرد که مانع از تابش نور خورشید به قسمتی از سطح زمین شود.

(~. گِ رِ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) شکست خوردن.

(کَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بریدن، پاره کردن.
۲- افکندن حرف متحرکی راکه در آخر جزو باشد، یعنی مفعولات را بدل به مفعولن کردن.