(بَ تَ)(مص م.)۱ – استعمال کردن. ۲- عمل کردن، به جا آوردن، اجرا کردن.
(بَ تَ) (مص ل.) ازدواج کردن.
(کَ دَ) (مص م.) عقد کردن، به نکاح درآوردن.
(ق مَ) [ ع. ] (مص ل.) قیم بودن.
(~. ~. کَ دَ) [ تر – فا. ] (مص م.) ریز ریز کردن، تکه تکه کردن.
(دَ) (مص م.) ۱- نک کاویدن. ۲- خراشیدن. ۳- شکافتن.
(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) هنگامه به پا کردن، کار بزرگ کردن.
(قِ دَ) [ ع. قیاده ] (مص م.) رهبری کردن، پیشوایی کردن.
(قَ. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) استفراغ کردن.
(~. گِ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) سنجیدن، مقایسه کردن.
