مصدر

(قَ لَ. بَ. گِ رِ تَ) [ معر – فا. ] (مص ل.) کنایه از: باج و خراج نگرفتن.

(~. دَ. کِ دَ) [ معر – فا. ] (مص م.) باطل گردانیدن.

(~. کَ دَ) [ معر – فا. ] (مص م.) بریدن، قطع کردن.

(قَ لْ) [ ع. ] (مص م.) از ریشه برآوردن.

(~. زَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- سکه تقلبی زدن.
۲- تقلب کردن.

(~. شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) دیگرگون شدن.

(~. سَ. مَ دَ) [ معر – فا. ] (مص ل.) پُر شدن پیمانه، کنایه از: به پایان رسیدن عمر.

(قِ. خُ دَ) (مص ل.)
۱- غلتیدن، روی زمین چرخ خوردن.
۲- راه رفتن، حرکت کردن (به طعنه در مورد شخص چاق).

(~. گِ رِ تَ) (مص ل.) دو کف دست را بهم متصل کردن به طوری که دیگری بتواند پا بر روی آن گذارد و از دیوار بالا رود.

(قَ طْ) [ ع. ] (مص م.)
۱- چیدن، کندن.
۲- خراشیدن.