مصدر

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) امتیاز دادن، مشخص کردن.

(فَ رْ قْ. زَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) سر نهادن.

(فَ رِ تَ) (مص م.) نک فریفتن.

(فَ رْ دَ) (مص م.) نک فرغاریدن.

(فَ رْ دَ) (مص م.)
۱- خیسانیدن.
۲- سرشتن.

(فَ. گُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) واجب کرده خداوند را به جا آوردن، مانند: نماز خواندن.

(فَ دَ)
۱- (مص ل.) ساییده شدن.
۲- کهنه و پوسیده شدن.
۳- (مص م.) ساییدن.
۴- کهنه و پوسیده کردن.

(~. نِ تَ) [ ع – فا. ] (مص م.) غنیمت شمردن.

(~. ش دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) وقت را غنیمت داشتن، فرصت را از دست ندادن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) مجال داشتن، وقت مناسب و کافی داشتن.