مصدر

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ]
۱- (مص م.) تعبیر کردن.
۲- (مص ل.) به کنایه سخن گفتن.

(عَ رَ یا رِ) [ ع. عبره ] (مص ل.)عبور کردن.

(عَ بْ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) عبور کردن، گذشتن.
۲- درگذشتن، مردن.
۳- (مص م.) جاری کردن اشک.

(~. شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) نصیب شدن، به دست آمدن.

(قّ. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) نفرین کردن پدر و مادر فرزند خود را.

(~. اَ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) کنایه از: خشمگین شدن.

(~. شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- پیش آمدن، رخ دادن.
۲- شکایت کردن، دادخواهی کردن.

(~. بَ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) ترک عادت کردن.

(ظَ) [ ع. ] (مص ل.) تشنه شدن، سخت تشنه گردیدن.

(ض ِ) [ ع. ] (مص ل.) با زن خود صیغه بیزاری ذیل را گفتن: «انت علی کظهرامی» یعنی چنان که مادر بر من حرام است تو نیز از این پس چنانی. در این حال زن بدو حرام می‌شود و تا کفاره ندهند حلال نگردند.