مصدر

(س دَ) (مص ل.)
۱- اندیشیدن.
۲- خصومت ورزیدن.

(سَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- برکشیدن شمشیر، کارد و غیره.
۲- بریدن رگ.
۳- داغ کردن. مخصوصاً داغ کردن شریان صدغ که درد شقیقه و خیالات و منع نزول آب را نافع است.

(س دَ) (مص ل.) اسکیزیدن، برجستن، جهیدن.

(~. دَ) (مص ل.) با سر به زمین آمدن.

(~. شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) رونق پیدا کردن.

(سَ کَ دَ یا س کُ دَ)
۱- (مص ل.) سرفه کردن.
۲- (مص م.) خراشیدن.
۳- گزیدن.

(~. زَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) پول فلزی درست کردن.

(~. گُ تَ) [ ع – فا. ] (مص م.) دشنام دادن.

(سُ. زَ دَ) (مص م.)
۱- راندن چارپا به وسیله سک.
۲- مجازاً: تحریک کردن، اغوا نمودن.

(سَ مَ) [ ع. سقامه ] (مص ل.) بیمار شدن، مریض شدن، بیماری.