مصدر

(~. تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- کسب اعتبار و آبرو کردن.
۲- ریا کردن، تظاهر کردن.

(~. تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- بی اعتنایی به نام و ننگ و بی اعتبار داشتن آن.
۲- ترک ریا کردن.
۳- نهایت شوق و وجد.

(خَ) [ ع. ] (مص م.) میوه چیدن.

(خُ. کَ دَ) (مص م.)
۱- از هم پاشیدن، ریزریز کردن.
۲- کشتن، نابود کردن.

(خَ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- خراب شدن، ویران شدن.
۲- از تصرفات عروضی است مرکب از خرم و کف.

(خُ دَ) (مص ل.) راه رفتن از روی ناز.

(خَ دَ) (مص م.) خراش دادن.

(خَ دَ) (مص م.) ایجاد بریدگی و زخم کردن.

(خَ. کَ دَ) (مص م.) فریب دادن، فریفتن.

(خَ. بَ. گِ رِ تَ) (مص م.) از پرداخت مالیات معاف کردن.