مصدر

(ثَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) گران شدن.
۲- (مص م.) آزمودن وزن چیزی در دست.

(ثَ لَ) [ ع. ] (مص ل.) سنگین شدن، گران شدن.

(ثَ) [ ع. ] (مص م.) شکستن دندان کسی به وسیله زدن.

(ثَ فَ) [ ع. ] (مص ل.)۱ – زیرک و چالاک شدن.
۲- استاد و ماهر شدن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) مطلبی را در دفتری یادداشت کردن.

(~. بَ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) صورت برداشتن، سیاهه برداشتن.

(ثُ نَ) [ ع. ثخونه ] (مص ل.) ستبر و سخت گردیدن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- مدلل ساختن.
۲- محق شمردن.

(~. شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) محقق شدن.

(تَ یَ مُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- از روی قصد و عمد کاری کردن.
۲- به جای وضو، در هنگام نبودن آب یا بیماری، از خاک استفاده کردن، به این صورت که دست‌ها را بر خاکی که آلوده نباشد می‌زنند و بعد آن را به صورت و پشت دست‌ها می‌کشند.