مصدر

(تَ وَ لّ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) دوستی کردن.
۲- (مص م.) ولی قرار دادن.

(تُ لِ یَ) [ ع. تولیه ] (مص م.)
۱- والی گردانیدن، رسیدگی به امری را به عهده کسی گذاشتن.
۲- به عهده گرفتن املاک موقوفه.

(تُ) [ ع. ] (مص م.) به وهم انداختن.

(تُ) [ ع. ] (مص م.)
۱- خوار کردن، خوار داشتن.
۲- سُست کردن.

(تَ وَ لُّ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) زاییده شدن.
۲- پدید آمدن، به وجود آمدن.

(تَ وَ هُّ) [ ع. ] (مص ل.) گمان بردن، پنداشتن.

(تَ دَ) (مص ل.) گرم شدن، داغ گشتن.

(تُ) [ ع. ] (مص م.) استوار کردن.

(تُ) [ ع. ] (مص م.) کسی را وکیل خود کردن.

(تَ وَ قُّ) [ ع. ] (مص ل.) برافروختن، شعله ور شدن آتش.