مصدر

(نِ. کَ دَ) (مص م.)
۱- علامت گذاشتن.
۲- مهر کردن.
۳- نامزد کردن، برگزیدن.

(نِ دَ) (مص م.)
۱- غرس کردن درخت.
۲- خاموش کردن آتش.

(نُ یا نَ یا نِ) [ ع. ] (مص ل.) عبادت کردن.

(نَ س) [ ع. ] (مص ل.) با نَسَب بودن، خویش داشتن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- تنبیه کردن.
۲- ترساندن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) سیاهه گرفتن، صورت برداشتن.

(نَ. نُ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) باطل کردن، رد کردن.

(~. بَ تَ) [ ع – فا. ] (مص م.) رونوشت برداشتن، استنساخ کردن.

(نَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) منسوخ ساختن و باطل کردن چیزی.
۲- (مص ل.) تغییر صورت دادن.
۳- یکی از شش خط اختراعی ابن مقله که قرآن را معمولاً با آن خط می‌نویسند.

(نَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- نظم دادن، مرتب کردن.
۲- به رشته نظم کشیدن.