مصدر

(تَ) [ ع. ] (مص م.) اراده کردن، آهنگ انجام کاری کردن.

(تَ صَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) پنداشتن، صورت کسی یا چیزی را به ذهن آوردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) ساختن، مهیا کردن.

(تَ صَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) صوفی شدن، به عرفان پرداختن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- راست و درست دانستن.
۲- رای موافق دادن مجلس یا هیأت وزیران به لایحه‌ای.

(تَ صَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) خودداری نمودن از عیب.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) دردسر دادن، باعث زحمت شدن.

(تَ صَ رُّ) (مص ل.)
۱- چابکی کردن.
۲- بریده شدن.
۳- پایداری و بردباری کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) باور کردن، به راست و درست بودن مطلبی گواهی دادن.

(تَ صَ رُّ) [ ع. ] (مص م.) به دست آوردن، مالک شدن.