مصدر

(تَ حَ تُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- لازم گشتن.
۲- چیزی را بر خود واجب کردن.
۳- شادمانی کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) دوستی کردن، دوست گردانیدن.

(تَ حَ جُّ) [ ع. ] (مص ل.) در پرده شدن، محجوب گشتن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- نیکو کردن، بیاراستن.
۲- نیکو نوشتن.

(تَ حَ جُّ) [ ع. ] (مص ل.) سنگ شدن، مانند سنگ سخت شدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)بند کردن، بازداشتن.

(تَ حَ جُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- بیرون برآمدن هرچیز.
۲- حجامت کردن.
۳- برآمدن پستان.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) در پرده کردن، بازداشتن.

(تَ حَ دُّ) [ ع. ] (مص ل.) سخن گفتن، حدیث کردن.

(تَ مُ) [ ع. ] (مص ل.) خود را به نادانی زدن.