مصدر

(تَ) [ ع. ] (مص م.) بزرگ داشتن، احترام گذاشتن.

(تَ جَ هُّ) [ ع. ] (مص ل.) آماده شدن، مهیا گشتن.

(تَ یَ یا یِ) [ ع. تجلیه ] (مص م.)
۱- روشن کردن، پیدا کردن، زدودن.
۲- تهذیب ظاهر است به سبب استعمال نوامیس و احکام الهی و امتثال اوامر و نواهی خداوند.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) زینت دادن، آراستن.

(تَ جَ نّ) (مص م.) گناه بستن، جنایت نهادن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) دور کردن، پرهیز دادن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بال قرار دادن.
۲- بر دو کف دست تکیه کردن و گشاده داشتن بازو (هنگام سجده).

(تَ) [ ع. ] (مص م.) لشکر آراستن، لشکر گرد کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- از جنس هم قرار دادن
۲- با چیزی مانند شدن.
۳- در ریاضی عدد صحیح را هم جنس عدد کسری کردن.
۴- در علم بدیع از صنایع لفظی است و در آن کوشش می‌شود الفاظی در کلام آورده شود که دارای صورت یکسان و معنای متفاوت باشند.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- آراستن، آماده کردن.
۲- آماده کردن لشکر.