مصدر

تبویب

(تَ) [ ع. ] (مص م.) باب باب کردن کتاب و نوشته، تقسیم کردن کتاب به فصول.

    تبلد

    (تَ بَ لُّ) [ ع. ] (مص ل.)
    ۱- کاهلی کردن.
    ۲- دریغ خوردن.
    ۳- کُندذهنی نشان دادن.

      تبعید

      (تَ) [ ع. ] (مص م.)
      ۱- دور کردن، راندن.
      ۲- کسی را از شهر بیرون کردن، به جاهای دوردست فرستادن.

        پیمایش به بالا