مصدر

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- سفید کردن.
۲- پاکنویس کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص ل.) زود برخاستن، پگاه برخاستن.

(تَ بَ لُّ) [ ع. ] (مص ل.) دمیدن، روشن شدن.

(تَ بَ لُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- کاهلی کردن.
۲- دریغ خوردن.
۳- کُندذهنی نشان دادن.

(تَ بَ وُ) [ ع. ] (مص ل.) بلوری شدن جسم.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) باطل کردن، باطل ساختن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) آستر کردن جامه را.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- دور کردن، راندن.
۲- کسی را از شهر بیرون کردن، به جاهای دوردست فرستادن.

(تَ یَ یا یِ) [ ع. تبقیه ] (مص م.) گذاشتن، بجا ماندن، ماندن، باقی گذاشتن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- خاموش کردن، زبان بند کردن.
۲- زدن کسی را به شمشیر و چوب دستی.
۳- پیش آمدن کسی را به مکروه.
۴- غلبه کردن به حجت.