مصدر متعدی پنبه کردن (~. کَ دَ) ۱- (مص ل.) گریختن. ۲- (مص م.) پراکنده ساختن. ۳- خاموش کردن. ۴- منکر شدن. ۵- عاجز گردانیدن.
مصدر لازم پلغیدن (پُ لُ دَ) (مص ل.) ۱- بیرون زدن چیزی از حد طبیعی، مانند برآمدگی چشم. ۲- صدای جوشیدن آب.